Gisteren was te lezen dat we ons blij verheugden op de komst van Yasur, maar dat Beer nog steeds geen vriendje had en onverminderd doorging met zijn hongerstaking.
Die avond surfden we nog eens op het internet om nog eens bevestigd te zien dat wij toch wel de mooiste kater in de bestelling hadden van alle kittens die op dat moment te koop waren. En ineens viel ons oog op een afwijkende site vergeleken bij bijna alle homepages van catteries die we tot dusver hadden gezien. 
Kwa vormgeving heel strak en sober, en ze hadden er werkelijk een prachtige kater op gepresenteerd: Bonifatius Rimado. Zulke lynxpluimen als hij op zijn oren had, hadden we nog bij geen enkele noor gezien. Tot onze grote verrassing bleken ze nog kittens te hebben ook, alledrie nog beschikbaar terwijl ze toch al 11 weken waren. Stiekum rees in onze hoofden het idee om er een poesje bij te nemen en we waagden er een mailtje aan.
De kittens waren inderdaad alledrie nog beschikbaar! Een afspraak was snel gemaakt en zo kruisten we dat weekend op Lelystad aan, waar deze cattery (Aemilius) was gevestigd. We hadden de keus uit twee poesjes, Sauterne en Du Val. Hoewel Du Val een leuk stout koppie had, vielen we toch meer voor het blauwzilveren vachtje van Sauterne. En zo kwam het dat we 2 weken later samen met Beer Sauterne gingen halen.
Aanvankelijk vond Sauterne Beer maar eng, ze was immers geen honden gewend en het verschil tussen hem en haar kwa grootte was ook wel enorm. Beer wilde niets liever dan op haar afrennen om haar af te lebberen, het viel hem reuze zwaar om zich in te moeten houden. 
Maar dat leverde dan ook wat op, want een paar dagen later was ze haar angst allang vergeten en werden de poten en de neus van Beer driftig gebruikt om mee te spelen.
Een Beer… die at vanaf de eerste dag dat ze bij ons was zijn bak weer schoon leeg!
Recente reacties