Eind november 2002 was het zover, Yasur werd door zijn fokkers bij ons gebracht. Hij bleek al heel snel een dapper ventje, begon gewoon te spelen en van Sauterne werd hij ook niet warm of koud. Want haar onthaal was aanvankelijk helemaal niet vriendelijk, ze was niet van plan om haar speeltjes aan hem af te staan.
De hond was wel eventjes een ander verhaal, wat was die groot zeg! Zo’n enorme witte ‘kat’ was hij thuis in Groningen niet gewend, dus daar had hij aanvankelijk wel even ontzag voor. Beer zelf vond het allemaal even prachtig, twee spelende kittens om zich heen. Want Sauterne was al snel ontdooid toen ze doorhad dat het spelen alleen maar wilder en spectaculairder werd als je niet in je eentje achter een catnipmuisje aan gaat, maar met z’n tweetjes.
En het slapen daarna was samen ook zoveel lekkerder…
Recente reacties