Vandaag heb ik lekker met een collega die een paar weken geleden afscheid heeft genomen bij zitten kletsen in een café. Hardstikke gezellig natuurlijk, de tijd vloog om en we moesten vliegen richting parkeerplaats, voor ik een bekeuring achter de ruitenwisser zou gaan vinden.
Tot zo ver ging alles goed. Net op tijd, geen bekeuring.
Collega uitgezwaaid die op zijn fiets richting huis ging. En toen wilde ik de contactsleutel omdraaien. Niks. En dan bedoel ik letterlijk niks, ik kreeg de sleutel niet omgedraaid. Wat een lullig iets, je auto niet aan de praat krijgen omdat je de sleutel niet om kan draaien.
Ik had de Kampioen van de ANWB goed zitten doorspitten, en de column van Gijsbert Pronk goed ter harte genomen. Mijn contactslot was dus inmiddels goed geölied, en de sleutel leek mooi gaaf dus wat kon mij gebeuren. Blijkbaar kan er meer aan de hand zijn dan dat 
In datzelfde stukje had ik ook begrepen dat je terwijl je de sleutel om probeert te draaien, aan het stuur moet trekken om hem uit het stuurslot te krijgen. Maar hij stond helemaal niet in het stuurslot en met alles wat ik aan kracht geven kon, lukte het me om de wielen de andere kant op te draaien.
Alleen dat wilde ik helemaal niet. Ik wilde enkel de sleutel in het slot om kunnen draaien.
Het was me eigenlijk m’n eer te na om voor zoiets stoms de wegenwacht te bellen. Dus daar stond ik dan, op het parkeerterrein achter de HEMA. Eerst Rob maar eens gebeld dat het beloofde gebakken visje niet door zou gaan en dat het nog wel even kon duren.
Toen nog maar eens een tijdje van alles geprobeerd: auto met de afstandsbediening op slot, van slot. Opnieuw proberen. Niets. Sleutel er nog 2 keer in en uit gedaan. Weer niets.
Terwijl ik zo bezig was herinnerde ik me dat toen de wegenwacht de foutgetankte brandstof uit mijn tank liet weglopen, de sleutel niet meer uit de tankdop kreeg. Nou ken ik dat verschijnsel, dat lukt alleen als de dop ook daadwerkelijk op de tank zit. Maar hij moest echt het contact op ‘aan’ zetten terwijl de dop van de tank af was (anders zuigt het vacuum en stroomt de brandstof er niet meer uit), dus die sleutel moest er uit. Dat is uiteindelijk gelukt, hoe hij dat gedaan heeft weet ik niet want hij vertrok er mee naar zijn eigen busje. Vanaf toen liep die sleutel niet zo lekker meer.
Al peinzend schoot ik ineens al draaiend naar rechts: JAH! Wat een opluchting, die HEMA had ik onderhand wel lang genoeg gezien.
Nog net op tijd was ik voor het gebakken visje (de kraam vertrekt om half zes) en met draaiende motor heb ik gewacht tot de visjes nog sissend in de verpakking mee naar huis konden.
En dan even voor de techneuten die denken de oplossing te weten: nee, de reservesleutel doet het ook niet. Maar ja, liever een auto voor de deur waarvan ik de sleutel niet kan omdraaien, dan een auto voor de HEMA op 55 kilometer afstand van huis.
Hoe ik morgen het hondenvoer moet gaan halen, dat zien we morgen dan wel weer…
Recente reacties