Beertje

Het begint ontmoedigend te worden, Beer heeft weer oorontsteking. Drie weken na vrij te zijn verklaard, is het weer raak. Het begint steeds korter op elkaar te komen.

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en geef hem sinds een paar dagen colloïdaal zilver, door zijn voer en in zijn oor. Maar daarbij ook nog even Aurizon, hij heeft zo’n vreselijke last dat het ergste toch eerst verzacht moet worden.

Ik hoop dat hij net als Mijntje gebaat gaat zijn bij het colloïdaal zilver, zo langzamerhand beginnen we wanhopig te worden eigenlijk.

Hij was daarbij vandaag ook nog eens misselijk, om kwart over vijf werd ik gewekt door een kotsende hond. Het eten van de avond ervoor notabene, helemaal niet verteerd. Ja dat ligt dan ook niet lekker op je maag. Dat werd vasten vandaag, dus vanavond had hij flinke trek. Ik heb lekker een kippenpoot voor hem in bouillon getrokken en gepureerd, daar heeft hij heerlijk van gesmuld vanavond.

Dames

Scar (rood) en Mug (lapje) na de grote verovering van ons bed.

Muggel

Mug heerlijk op een achtergelaten doos voor het raam in de zon…

Een echt dametje al.

Kipjes

De kipjes beginnen te wennen aan hun nieuwe onderkomen. Het is natuurlijk vreselijk fout omdat ze minder beweging hebben, maar we verwennen ze nu dagelijks met zaadjes, etensresten en nog meer. Als het echt hard waait vinden ze het nog steeds niks en blijven ze in het nachthok omdat het zeil klappert. Maar op een dag als die van vandaag, met dat heerlijke zonnetje, zijn ze al vanaf vroeg buiten te vinden.
En Bas heeft voor het eerst sinds hij is opgesloten weer gekraaid vandaag!

Oeps – kabeltje

Vandaag was de router gearriveerd. Jippie! Dus stipt om vier uur uit mijn werk gelijk door naar die zaak gescheurd met de orderbevestiging. Het was superdruk in die zaak en ik moest vreselijk lang wachten, maar dat was het dik waard bedacht ik me zo terwijl ik daar verveeld op een enorm flatscreen naar het olympisch schaatsen stond te kijken.
Maar een half uur later had ik de buit binnen, met grote voorpret ben ik naar huis gereden en wist niet hoe snel ik naar boven moest snellen om de boel aan te gaan sluiten.

Vlug alles ingeplugd en ja hoor… Rob zat flitsend snel op internet, in een paar seconden, en ik kreeg nog steeds de melding dat er geen internetverbinding gevonden was. Potvrrrrrrrrdriedubbeltjes!¡¿!

Er kon nog maar 1 ding mis zijn: de UTP kabel die ik kort geleden had aangeschaft. Dat is de kabel waarmee je het netwerk een netwerk maakt. Gelukkig had ik een extra kabel gekocht om de oude pc ook aan te sluiten. En ja hoor, na het verwisselen van de kabels werkte het internet meteen als een tierelier, er was gelijk internetverbinding.

Het is toch werkelijk niet te geloven dat ik nu al weken zonder internetverbinding zit om de doodsimpele reden dat een kabeltje van een paar euro kapot blijkt te zijn

Maar nu lekker freubelen en mijn pc helemaal weer naar mijn eigen zin inrichten. En morgen een nieuwe kabel kopen, want nu heb ik wel internetverbinding maar nog steeds geen intern netwerk.