Loom

Warm hè? En het gaat nog veel warmer worden als ik de weersvoorspelling moet geloven. Waarom ik dan persé vandaag 4 wasjes wilde draaien en drogen weet ik niet, dat had ik net zo goed over meerdere dagen kunnen verdelen want voorlopig gaat het nog niet regenen.
De katten hier lijken helemaal geen last te hebben van de temperatuur. Op lichte schermutselingen tussen Scar en Mijntje na, die met een stemverheffing van ons op te lossen zijn, hebben we hier een heel loom dagje vandaag. Niets moest vandaag, en daar hebben we naar geleefd.
Doppie ook.

In de ban

Kwijlend zit ik al een tijdje te spelen met ‘Pandora’, een walhalla voor muziekliefhebbers die zich graag laten uitdagen door muziek die ze nog niet kennen.

Met Pandora kan je je eigen streaming radiostation creëren dat uitsluitend de soorten muziek draait die JIJ goed vindt, en natuurlijk zonder schreeuwende dj’s of reclame tussendoor.
Het enige dat je hoeft te doen, is Pandora wat input geven in de vorm van een aantal artiesten of nummers die je aanstaan. Daaruit leidt hij (of zou het een zij zijn?) af waar je van houdt en serveert je naast deze nummers ook vergelijkbare andere nummers.
Voor de rest hoef je hem alleen maar te leren of wat hij je voorschotelt je bevalt of niet. Dat wat je niet bevalt, komt gegarandeerd niet meer langs!

lees meer >>

Ongesteld

Wij staan inmiddels bekend als mensen waarbij het als het om katten gaat, nooit ’standaard’ gaat. Voor zover er standaarden bestaan.

Zo nu ook weer.

Sinds een paar dagen woedt er hier in huis een felle strijd tussen verschillende katten zodat ze niet meer in 1 groep kunnen leven, maar daarover meer op een ander moment.
Omdat ik gisteren toch al met Doppie voor zijn eerste enting een afspraak bij de dierenarts had staan, besloot ik de twee grootste boosdoeners in de ruzie mee te nemen om lichamelijk niet welzijn uit te sluiten. Van Sauterne wist ik al dat ze sinds een tijdje afscheiding had, bruinig meestal maar soms ook slijmerig en met helder bloed. Ik dacht aan baarmoederonsteking, maar een telefoontje naar het telefonisch spreekuur van 1 van de dierenartsen van onze praktijk leverde op dat dit eigenlijk uitgesloten was bij een kat die geholpen is. De gesuggereerde blaasontsteking wilde ik echter niet aannemen, aangezien ze gewoon eens in de paar uur voluit plast en meer niet.

Gelukkig kwam de afspraak voor me niet opdagen en kon ik met de twee extra dieren terecht. Doppie was ok, dat moet ook nog even vermeld worden natuurlijk en kreeg zijn eerste enting. Hij zou hooguit een reactie kunnen krijgen wat betreft zijn oogjes, want daar hebben we een paar weken terug heel even mee zitten kwakkelen.
Met Mijntje was eigenlijk niet zo veel mis, alleen wat opgezwollen neusslijmvliezen waardoor ze wat minder lucht krijgt.
Toen Sauterne. Onze da dacht ook absoluut niet aan een blaasontsteking, alles wijst op overprikkelde slijmvliezen van vagina en baarmoeder door het samentrekken ervan. Met als gevolg lichte bloedingen. Met andere woorden, Sauterne is ongesteld. ONGESTELD. Een kat! En nog een gesteriliseerde ook.
In verband met het risico op baarmoederontsteking heeft ze een kuurtje meegekregen, en  – hou je vast – ik moest haar een poezenpil geven om de hormonenhuishouding weer een beetje onder controle te krijgen.

Haar getuttel met Doppie en het krolsachtige geprrrrt en geflame paste helemaal in het patroon.
En nu maar wachten totdat Doppie groter wordt en Sauterne en Mijntje niet meer het idee hebben dat ze mama van hem zijn en ‘indringers’ in huis (lees pleegmama nr 1, Scar) het leven na moeten staan.

Vloot

Deze week las ik Henriettes weblog en stuitte op een mooie fotoserie van de ballonnen die zij over zag trekken. Prachtig, al die luchtfiguren, ik besefte me gelijk dat wij ze hier nog niet hadden gezien dit jaar.

Vanavond was het weer zo ver, ook hier dreef die vloot aan bonte figuren langs. Dit keer niet over ons huis.

De eerste keer dat we dat hier meemaakten was toen onze hond Beer nog een pupje was. Dit was een zeer traumatische ervaring voor hem. Eén van de ballonnen landde in het veld voor ons huis. We waren allemaal buiten, ook Beer, maar in onze verrukking van het schouwspel dat aan onze ogen voltrok hadden we niet door dat Beer erg angstig was geworden van het gesuis van de gasbrander in de ballon.

Dit is een ervaring die hij helaas nooit meer zal vergeten.

Vorig jaar trok het ballonnenfestival ook weer over ons huis. Daar waar het een paar jaar geleden alleen nog maar om ballonvormen ging, trok er dit keer een bonte verzameling aan figuren over ons huis. De Smurf, die ik vanavond ook weer zag en ook de kip was vanavond van de partij.

De Kip…

…en Vincent van Gogh

Calimero trok ook veel aandacht

Druk op de Moeshoek – welkom verkeer dat z’n snelheid aanpaste aan de omstandigheden op deze weg; dat maken we hier dagelijks wel anders mee.

Vincent van Gogh landt bij de buren.
(hoe toepasselijk, de buurman is immers kunstenaar)

Toerist in eigen land

Vandaag was ik even toerist in eigen land. Terug naar de plaats van aankoop van onze auto, in verband met het laten synchroniseren van een sleutel met afstandbediening voor de centrale deurvergrendeling  die niet bij de auto was geleverd toen we hem na aankoop kwamen halen.

Lelystad.

Steeds als ik van Kampen naar Lelystad rij, bekruipt me een dubbel gevoel.
Aan de ene kant fascineert het ongebreidelde uitzicht en het systematisch aangelegd wegennet me, aan de andere kant ‘benauwen’ de uitgestrekte vlaktes met de windmolens me ook weer. 
Met de cruisecontrol aan, die dus toch wel handig blijkt, kon ik mijn aandacht even wat meer van de kilometerteller halen (je moet in Nederland al wat uit angst om door een radar of flitser te grazen te worden genomen).
Bij het 23ste uit betonnen prefab elementen opgetrokken groepje stallen, vergezeld door een stereotyp bungalowachtig iets waar de landbouwer klaarblijkelijk woont, ging me iets opvallen. Al die stallen en al die huizen van de landbouwers waren praktisch hetzelfde. Nou snap ik dat na de drooglegging het land ingericht moest worden en alles op ongeveer hetzelfde moment uit de grond is gestampt, maar dit ziet er eigenlijk meer uit als een project door de overheid opgezet waar landbouwers uit de rest van Nederland naar toe werden gelokt. 

Thuisgekomen ben ik gelijk op het internet gaan zoeken naar het onstaan van de flevopolder. Sja, schande, het zal ongetwijfeld bij mijn basisuitrusting in hebben gezeten toen ik van de lagere school naar de middelbare ging, maar ja, dat is al zo lang geleden.

Wikipedia: "Na de Tweede Wereldoorlog werd begonnen met de bouw van boerderijen, waarbij voor het eerst gebruik werd gemaakt van prefab betonelementen. In 1947 begon de uitgifte van grond. De nieuwe boeren waren streng geselecteerd. Ze kwamen voornamelijk uit Friesland, Noord-Holland, en Zeeland (onder andere uit Walcheren dat in oktober 1944 door de geallieerden onder water was gezet)"

Betekent dit inderdaad dat het de overheid was die de nederzettingen van woonhuis met stallen heeft laten optrekken?

Is er hier iemand die mijn vraagstuk kan oplossen??