Vandaag was het tijd om de kittenweblog voorlopig op non-actief te zetten. We zijn immers de 13 weken voorbij, Doppie blijft definitief en kittennieuws is er dus op dit moment niet meer.
Eigenlijk is het niet het seizoen voor weemoed, toch overviel dat me wel een beetje. Op zo’n moment denk je dan weer aan die moeilijke beginperiode, het verlies van Roosje…
Gelukkig hebben we Dorus nog, een heerlijke knuffelkont.
Wat rest is hopen dat we het nog eens mogen meemaken dat er kittens onder ons dak worden geboren!
Bij het fokken avn wat voor dieren ook, staat leven en dood heel dicht bij elkaar.
Je schreef het eens op mijn weblog.
Maar soms kun je een kitten wat veel te vroeg gestorven is niet loslaten.
Zo droom ik nog wel eens van Larissa, het kind van Freya wat Hij me afgenomen heeft en wat ik vreselijk oneerlijk vond.
Ik kan niet meepraten over gestorven kittens, maar het lijkt mij vreselijk. Vooral als het zoals bij jullie het eerste nestje betreft. Maar je hebt een geweldig ventje mogen behouden. En ik wens je veel succes in de toekomst met een eventueel volgend nestje donderstenen.
Ik heb genoten van jullie kitten-weblog.
ja weemoed lijkt me een goed woord dan…
He,jammer toch wel dat het nu even voorbij is.Je hebt er wel een mooie herinnering aan Roos en een geweldige vent,Droppie,bij gekregen.En ervaring!!Ik wens je heel veel plezier met alle cats en wie weet komen er nog eens weer Moeshoekjes…….Groetjes
Ik begrijp je gevoel.
Wij verloren ook een kitten en al heb je er zeven het blijft verdrietig.
Voor de overige zes ging het gewoon door.
Toen we het laatste kitten weggebracht hadden was het toch een gemis ondanks dat Ayla bij ons bleef.