Twee keer heb ik een virusscan gedraaid.
De foto’s zijn voor een
groot deel gecategoriseerd.
Ik heb een defrag op de harddisk
uitgevoerd.
De was hangt op het rek, de vaatwasser is leeggeruimd, het huis is
gezogen.
Ik heb de katten gekamd en bij Sauterne was wat poeder voor een
vettige rug nodig. Het zeefje van de poederbus schoot eruit, met als
gevolg een grond en kat vol poeder. Sauterne ziet er nu uit als een
ontplofte wattenbol, de grond is ook weer schoongemaakt.
We zouden bij de buren een paar boerderijen verderop de puppies
kunnen gaan kijken, ware het niet dat we eigenlijk niet zo heel veel
om puppies geven.
Of de aardappels rooien, het is nog licht. Maar dat kan morgen ook
nog.
Het kippenhok moet nog worden gelakt, maar we hebben geen lak in
huis.
Ik zou kunnen gaan lezen, maar bij de eerste pagina ben ik gelijk
benieuwd of dit boek nou door een bekende schrijver is geschreven of
dat het een niemendalletje is… even opzoeken. Oh nee, was ik toch
voor 2 minuten vergeten dat het internet het niet doet.
Het leven is zo incompleet zonder internet… Ik
kan zelfs niet opzoeken hoe ik moet mobloggen.
Het allerergste is dat er steeds een paar minuten
lang internet is. En daar klampen we ons aan vast. Een zegen?
Dan vragen we je: ken je de film ‘Clockwise’ met John Cleese? Dan
ken je de zinsnede die hier centraal staat:
"It’s the hope that I
can’t cope with…"







Recente reacties