Tijd en nog meer

Alle
klokken zijn verzet, op zo’n moment als de terugkomst van de
‘echte tijd’, merk je pas hoeveel dingen je in huis hebt die de
tijd aangeven.
Ik heb ze geteld. Twee gaan er automatisch (de thermostaat en
een wekker). Dertien klokken maar liefst moesten we  met de
hand verzetten. Bij de ouderwetsen was dat geen probleem, maar
die nieuwe electronische… welke knopjes waren het ook alweer?

Met Dopje gaat het goed, na al die reacties op het vorige
mailtje (lief!) moet dat natuurlijk nog even gezegd worden. Hij
heeft nu vier dagen achtereen een dosis

Pro-Kolin gehad en zijn ‘productie’ zullen we het maar even
noemen is sinds vandaag volledig normaal. Wel ontsnappen er af
en toe nog wat windjes vanonder zijn staart vandaan, en dat kan
ik weten want hij heeft ongeveer een uur lang tussen mij en m’n
toetsenbord gelegen, dus precies onder mijn neus

Vandaag was het een grote tornado-dag als het gaat om het
huishouden. Normaliter zit het gordijn van het dakraam in de
slaapkamer dicht en kunnen de mussen vrij over dat raam
wandelen, zonder gespot te worden door de katten. Die kunnen
hooguit in spanning door het kiertje van het openstaande raam
turen.
Maar om schoon te maken moet dat gordijn altijd even omhoog, de
hor uitgezogen worden enzo. Met dit plaatje als gevolg:

Jasje

Dit nieuwe ‘jasje’ is maar tijdelijk, maar
omdat ik er wel erg tevreden over was, vind ik het jammer om hem
alleen met Halloween te plaatsen. Want daarvoor was hij
eigenlijk bedoeld. Vandaar rondom Halloween, een bijpassende
layout van deze weblog.
Maar nu over naar de log van vandaag.

Vandaag was ik vrij.
Onverwachts. Het liep allemaal niet helemaal zoals ik me dat had
voorgesteld bij het opstaan. Een kwartier voordat de wekker ging
kwam onze jongste vent naast mijn kussen zitten. Zoals altijd,
ze komen me elke dag vertellen dat ik moet opstaan. Een wekker
is eigenlijk overbodig. Na 5 minuten vroeg ik me af wat ik toch
voor iets vreemds rook. Dat werd al snel duidelijk: het
dieetvoer bekomt Doppie zeer slecht en hij is al een tijdje aan
de dunne. Gisteren heb ik hem een stoot Pro-Kolin gegeven, iets
dat zijn darmflora moet verbeteren en dat was gelukt: zijn
ontlasting was nu van zo’n aard dat het in zijn hele broek
gesmeerd zat. En dat broekje had hij heerlijk op mijn laken
naast het kussen geplant.

Beneden
gekomen bleek dat hij niet alleen daar had gezeten…

Drie kwartier later was alles inclusief Doppie schoon, alleen
had ik verder nog niks gedaan en had ik eigenlijk al een
kwartier daarvoor in de auto naar mijn werk moeten stappen.
Gelukkig heb ik een begripvolle baas, en nam ik een half uur
later schoon gewassen en voor de zekerheid in werkkloffie
gestoken contact op of ik vrij kon nemen. En dat kon gelukkig.

Beer werd ondertussen ook ongeduldig. Ik had hem wel snel een
plas laten doen, maar als ik thuis blijf is hij gewend dat ik al
vroeg wat verder met hem ga lopen. Dus vooruit dan maar, in de
schemering met een reflecterend hesje aan op pad.
Na een seconde poot optillen schoot hij ineens weg, mij aan de
lijn achter hem aan sleurend. Nou is hij niet echt een goed
opgevoede hond, maar dit had ik nooit eerder meegemaakt! Op 10
meter afstand bij de wetering zag ik langs de weg een hele dikke
donkerkleurige kat zitten die ik hier nog niet eerder had
gezien. Beer stevende er in woeste vaart op af!
Aanvankelijk
bleef de kat gefixeerd zitten, en ik deed alle moeite om Beer te
remmen. Een kat notabene, dat zijn z’n vríenden, ik wist niet
meer wat me overkwam.
Op het laatste moment schoot de kat overeind, het was er eentje
met vrij korte poten, rende richting wetering en… (huh??)..
met een grote sprong verdween hij in de wetering. Beer en ik
snelden naar de waterkant, waar een paar meter van ons vandaan
een borstelige kop boven water kwam, die eruit zag als een
ruwharige caviakop. Na een paar meter zwemmen verdween hij in
een groot gat net boven de waterspiegel.

Geen kat dus, maar een rat! Zo groot? Dat zijn toch
fabeltjes? Ik geloofde de buurman ook al niet toen hij vorig
jaar zei dat er een dode rat zo groot als een kat langs de oever
lag.
Wat spitwerk op het internet leverde de wetenschap op dat het
waterschap toch echt ook hier in de omgeving dit soort beesten
moet bestrijden. Het zijn beverratten, exoten waarvan 50% de
winter hier in Europa niet overleeft. Ze kunnen tot 10 kilo
worden en van staartpunt tot neus een meter worden. Zo groot was
deze dan niet, maar ik vond het al ontstellend groot.

Hier een foto ontleend aan
RCL’s
Jachthonden Trainings Projecten om dit logje te illustreren.
Ik hoop nog een keer met eigen camera deze ‘kat’ vast te kunnen
leggen. En hopelijk in fittere staat dan het exemplaar
hieronder. Het diertje zal het deze winter al moeilijk genoeg
krijgen, laat hem de eerlijke strijd met moeder Natuur maar
aangaan ipv het Waterschap te laten opdraven voor een nieuwe
vangkooi.

Vooroordelen onder de loep

16:45 uur, N36	Tuftuf, op weg naar huis na vanuit Hengelo de Schelfhorst in Almelo even aan te hebben gedaan om roti-vellen uit de vriezer te halen bij de C1000 en sokken bij de Zeeman. Nog even langs het tankstation want er staat een ‘beperkte actieradius’ op de display. Gelukkig met een symbool van een benzinepomp erachter, er moet blijkbaar getankt worden.
16:45 uur, N36	Ter hoogte van de pechhaven vlak voor het tankstation zie ik een man met een reflecterend hesje met korte mouwen staan. Niet zo’n mouwloos geval dat ik gewend ben van automobilisten met pech, en ook niet zo eentje met lange mouwen die de mannen en vrouwen van de Wegenwacht dragen. Wat zou die daar doen? Hmm, hij is de praatpaal van de Wegenwacht aan het soppen. Hé gave auto, een Rover Tourer, die zie je niet zo vaak hier. … HUH? Het is een Engels kenteken en de man staat die paal te soppen? Zeker niet goed gekeken.
16:46 uur, N36. Gulf Tankstation Vriezenveen	Zo zeg, 53 liter, ik had inderdaad een ‘beperkte actieradius’. Veel langer had ik op deze tank niet door kunnen rijden.
16:52 uur, N36	Zo, dat voelt goed. Voorlopig kan ik weer vooruit op deze tank.
16:53 uur, N36	Pechhaven na het tankstation: daar staat’ie weer! En ja hoor, het is een zilvergrijze Rover Tourer met Brits kenteken en oranje lichtbalk op het dak.
Ik ben bang dat ik een vooroordeel aan de kant moet zetten. Ik had eerder gedacht aan diensten uit Polen en omstreken als het gaat om het voordelig inhuren van diensten.

SPAM

Een punthoofd krijg ik ervan, soms zie ik door alle junkmail de echte over het hoofd.
Nou filtert mijn provider de meeste spam er al voor mij uit, dus eigenlijk mag ik nog niet eens echt klagen. Op 1 mailadres alleen al (een adres wat ik overigens nergens op het internet achterlaat) zijn er bijvoorbeeld in een periode van 14 dagen 651 berichten door de spamfilter tegengehouden. Leuk detail is dat 20 daarvan in november 2006 zijn gepost. Zodat ze altijd bovenaan in je postvak in komen te staan. Tot het moment waarop alle spammers dat gaan doen natuurlijk.

De meest irritante zijn nog wel de spammails die kwa tekst geen woorden bevatten die tegen worden gehouden door spamfilters, maar tekst in de vorm van een afbeelding. Meer dan de afzenders met de hand blokkeren zit er niet in, maar ja, de volgende keer sturen ze weer vanaf een ander adres, dus het is onbegonnen werk.

Breekpunt.nl publiceerde onlangs de bevindingen van CleanPort (een bekende spamfilter), ik wist niet wat ik zag!

Aantal SPAM-berichten bereikt recordniveau De door CleanPort gemeten totale SPAM-druk (het gemiddelde percentage van alle ontvangen e-mail dat SPAM is) is in de maand September 2006 verder toegenomen naar de recordhoogte van 84,1 %. Naar verwachting zal het huidige groeitempo van de hoeveelheid SPAM er toe leiden dat eind 2007 de grens van 90 % SPAM-druk wordt bereikt…