Dat kerstdiner in de Witte Gans in Dalfsen, was het nou
afgelopen kerst? Of de kerst daarvoor?
Het erge is dat ik de ene kerst niet meer van de andere
onderscheid. Wat wel steeds een rode lijn is, kan je lezen in
mijn reactie op
de log van Henriëtte.
Bij wie dit jaar de eerste kerstdag en bij wie de tweede? Moeten
we Heiligen Abend ook nog inzetten of mag dat thuis met z’n
tweetjes? Of ‘doen’ we dit jaar helemaal niet aan kerst vieren?
Al toen ik nog heel jong was, was de kerst een strijd. Hoe de
kerststal in te richten?
Ik kom uit een gezin met drie dochters. Misschien kan je je
voorstellen hoe dat er aan toe ging. Uiteindelijk werd voor ons
bepaald dat de kerstgroep de ene week door de ene dochter mocht
worden gerangschikt, en de volgende week door de volgende
dochter, etc. Vaak kwam het er op neer dat mijn zus Conni in
mijn herinnering (creatief als zij was) de groepering bij
aanvang bepaalde en alles ook zo bleef staan. De eerste keer
neerzetten had immers een mystiek waar een herinrichting niet
aan kon tippen.
Eén ding was in elk geval gegarandeerd: de kameel leunde altijd
tegen een hoek van de stal. De beeldengroep was handgegoten uit
gips en de kameel stond zo scheef dat hij zelfstandig niet bleef
staan. Dat dit in mijn ogen ook gevolg had voor de positie van
de drie koningen bleef een jaarlijkse strijd.
Tegenwoordig is een zussenstrijd niet meer aan de orde. Maar de
spanningen rondom kerst gaan onverminderd door. De familie is
inmiddels uitgebreid met schoonfamilie en ex-familie, de puzzel
wordt elk jaar complexer lijkt het wel.
Deze week gaan we een kerstboom kopen. Wie gaat de lichtjes erin
hangen? Ik maak me alvast klaar om in de ring te verschijnen,
hopelijk dat ik dit jaar als winnaar uit de strijd kom en de
ballen mag doen!
Wat mij betreft mag de boom dit jaar trouwens wel wat kleiner
dan die van vorig jaar…
Je verteld het erg leuk.
En die boom die daar voor de deur ligt doet me denken aan onze 1e Kerst alhier. Ik geloof dat ik er vorig jaar een logje over gemaakt heb. Zo niet…..doe ik het alsnog.
Tja….dat kerststalletje. Dit is ook iets wat best wel een hele eer is om dat neer te mogen zetten. Mijn vader had vroeger die taak. Hij had hem ook zelf gemaakt. Maar zo af en toe verdacht ik de rest van de familie ervan wel eens wat te verzetten als niemand keek. En ook altijd last met omvallende schaapjes. Wij hoopten het hooi dan rondom wat op.
Maar onveranderd was altijd de stand van de kribbe, Jozef en Maria. Want daar was ik happig op.
Het verplichte op visite gaan is iets wat eigenlijk niet moet. Daar krijg je alleen maar spanningen en treurige gezichten van. Wij doen het altijd zo: 1 dag weg, 1 dag thuis. En dan plakken we er voor onzelf nog een 3e kerstdag aan vast.
Of we maken zelf een dinertje, of we gaan uit eten.
Zo te lezen doen jullie dat ook graag?
En als ik het goed begrijp is Ron ook nogal kien op zijn eigen zetsel van de boom.
Hier doen we het ook altijd samen. Waarbij ik (ahum) toch wel de nodige aanwijzingen (moet) geven.
Verdorie……je hebt nog gelijk ook….Kerst is nog niet eens gestart en de nodige strijd kondigt zich al aan.
He, je hebt de foto veranderd.
Net nog een foto van een reuzenboom liggende bij de voordeur.
En intussen weer beter hoop ik.
@Henriëtte: jij bent ook altijd zo snel met het vinden van nieuwe logjes, hoe doe je dat toch? Inderdaad had ik de foto veranderd, ook alweer een strijd. De eerste was er eentje die Rob opteerde, maar verdorie dat was er eentje die vorig jaar ook al hier prijkte! Vandaar de tweede versie die van mij kwam.
Het stalletje was ook mijn vaders creatie, heel bijzonder om te lezen dat dit bij jou ook het geval was. Misschien dat ik dit jaar wel de kans krijg om een kiekje te schieten van de groep en stal waar ik het over heb. Mijn moeder is er nog steeds de trotse bezitster van.
Vertel nou eens eerlijk, wie van jullie doet de lichtjes in de boom?
Gelukkig heb ik daar geen last van al die strijd met de kerst. Als ik je log lees, voel ik me een gelukkig mens. Ben benieuwd wie de lampjes in de boom heeft gedaan, Groetjes Tara
@Tara: Deze foto is nog van vorig jaar. Vooralsnog woedt de strijd om de maat van de boom. En dan pas de stap wie de lichtjes erin doet…
Je bent inderdaad een gelukkig mens. Maar wel een boom? En hangen je katjes daar dan ook met vreugde in? Dat is hier natuurlijk de volgende stress.
Nou….ik begin met de lichtjes en als ik dan nog meer lichtjes dan boom over heb….geef ik het op en neemt Henny het over.
En als hij dan alle lichtjes er in heeft zitten geef ik commentaar dat het niet goed verdeeld zit en…….verplaats ik ze.
Erg he?
De rollen liggen hier andersom vrees ik… jouw verhaal klinkt me akelig bekend in de oren Henriëtte!
Tja en laat ik nou in gedachten hebben om de hele zooi deze kerst niet te doen, verplicht mijn dochter me om toch weer voor de zooi te gaan, want ze moet zo nodig een foto maken, maar de stal is echt al zo’n kleine 50 jaar oud dus antiek en zeer goed gebouwd door een echte vakman, en ik vind hem ook mooi, maar die troep elk jaar,december wat een maand. m.p.
Bij mij geen kerstboom problemen, omdat ik er de laatste jaren geen een gehad heb. Ik doe het met wat mini nep boompjes die redelijk katproof zijn. Een sliert lampjes (met engeltjes) aan de rand van een kast en het lijkt warempel nog gezellig te worden!
Volgens mij zag jou boom er na de kerst anders uit als ik me nog kan herinneren van vorig jaar,of heb ik dat mis????
Hier is Kerst ook wel een verplichting met de 1e de broers + aanhang van Attie zijn kant en de 2e mijn ouders,Attie zijn ouders leven niet meer en ik vind Kerst wel echt iets voor bij de familie,als je er mee door de bocht kunt natuurlijk,anders absoluut niet aan beginnen en je eigen dingen doen, toch?Ik vind een kerstboom heel gezellig,maar als het 2 januari is weet ik niet hoe snel die er weer uit moet.De katten vinden het leuk,ik denk wel dat Tjester er een speelplek van maakt het is zijn 1e kerst…,onbreekbare ballen is een must hier.Groetjes Bea
Hier geldt al hetzelfde voor donderstraal Doppie, ik vraag me echt af hoe dat moet met die boom.
Klopt wat je schrijft over onze boom van vorig jaar
Het was hier te lezen in
how to dismantle a chrismastree
@Moeder van Marie-Angelique
Ik ben benieuwd hoe het stalletje eruit ziet. Als het met net zoveel liefde gemaakt is als destijds mijn vader deed, moet hij wel haast mooi zijn.
De stalletjes van tegenwoordig zijn vreselijk om te zien. Dan bedoel ik degene die gekocht worden. Misschien moeten we hier ook maar een traditie beginnen met het maken van een stal. Maar dan had ik er wel graag de beeldjes van vroeger-thuis in.