In oktober schreef ik over
‘Nacht van de Nacht’. Een gelegenheid georganiseerd om even
stil te staan bij de lichtvervuiling in Nederland. Op het
landkaartje dat ik bij deze log publiceerde, was te zien dat het
in het deel van het land waar ik woon, gelukkig nog niet al te
slecht was gesteld.
Dit is niet altijd even veilig, zo loop ik
in de wintermaanden in de berm van een weg waar je 80 mag rijden
met om de 500 meter een lantarenpaal. Maar goed, we wonen niet
voor niets in het buitengebied en als die lantarenpalen dan ook
branden, hoor je mij niet klagen.
Nu wonen we niet alleen aan dit weggetje in het bijzonder,
maar kijken we ook nog uit op de N377. Dat wil zeggen, overdag.
’s Nachts is het landschap in duisternis gehuld, en hoor je
enkel het gesuis van de auto’s als de wind onze kant op staat.
Gisteravond bleef het ineens eigenaardig stil. Toen ik midden in
de nacht op stond om het toilet te bezoeken, zag ik waarom: de
weg was afgezet want er werden lantarenpalen geplaatst. Om de
100 meter maar liefst! Hoge palen die de hele omgeving
verlichten.
De romantiek van het platteland is ernstig aangetast. Ik hou
weliswaar van kerstverlichting, maar ik hoop niet dat we hier
ook na drie Koningen aan vast blijven zitten en dat dit puur ten
behoeve van wegwerkzaamheden is.
Het bleef niet bij de werkzaamheden van gisteravond. Vanavond
is de weg opnieuw afgesloten en trekt er heel langzaam een lange sliert van werkverkeer langs, die iets geheimzinnigs doet. De
vrachtwagens en apparaten waaruit de sliert bestaat, communiceren in hun eigen taal met elkaar. Die
bestaat niet enkel uit brullende motoren, maar uit het
onophoudelijk over en weer toeteren. Doordat het om veel
vrachtwagens gaat met toeters op allerlei toonhoogtes, ontstaat
er een soort van kakofonie. Duidelijk iets dat een functie
heeft, maar ik word er bloednerveus van en de hond des te meer.
Dat wordt vannacht slapen bij een hoorspel tussen werkverkeer
en hond…
Voorlopig zijn we er nog niet van af, tot 20 december wordt
er nog gefreesd c.q. geasfalteerd. Want dat het daarom gaat,
daar ben ik inmiddels achter wel achtergekomen.
En dan op 20 december, eindelijk weer een ‘Stille nacht…’
p.s. Mocht iemand me de functie van de kakofonie aan
getoeter kunnen uitleggen, dan hou ik me van harte aanbevolen.
Recente reacties