Nieuwkomers

De leegte die

Bas achterliet is opgevuld. De achtergebleven hennen konden
het op zich wel redden, maar liepen verwaaierd en een beetje
verdwaasd door de tuin. En zo hoort het gewoon niet voor een
toompje kippen.

Vandaar dat we in Staphorst een trio jonge Brahma’s hebben
gehaald. De keus is dit keer op  Columbia zwart getekend gevallen.

Ik stel voor: dit is Freek.

Freek heeft net als zijn naamgenoot Freek de Jonge het hoogste
woord en loopt met grote stappen heen en weer om zijn publiek te
imponeren.

Freek was niet bepaald geschrokken van het autoritje. Hij leefde
op het moment dat wij hem haalden in onthouding (apart in een
hanenverblijf, want meerdere hanen in 1 ren levert een
slachtpartij op). En dat was te merken want al was het donker op
het moment dat we hem in ons nachthok zetten, binnen een minuut
had hij al op een hen gezeten. Wat onthouding al niet kan doen
met een man…

Daar waar Bas een luie haan was die van uitslapen hield, is
Freek het tegenovergestelde. Beer onze hond had omdat het al
donker was toen we de kippen haalden, nog niet het genoegen
gehad kennis te maken. Om vier uur vannacht (lang leve

de verlichting van de N377) werd het tijd om te kraaien,
vond Freek. Beer ging helemaal uit z’n dak. Een nieuw geluid,
die haan kende hij nog niet! Hij stond te dansen en te blaffen
in de hal en zo kwam het dat ik om half vijf ’s ochtends met een
hond bij het kippenhok stond voor een kennismaking. Nou ja, het
was toch al een onrustige nacht.

En de integratie met de rest? Die heeft amper problemen met de
nieuwkomers. Een inburgeringprogramma lijkt hier niet nodig te
zijn!