Even had ik tijd nodig om dit om te zetten in een weblog.
Op 6 februari schreef ik dat Sauterne ziek was en in afwachting van een
operatie.
Die is inmiddels achter de rug, maar verliep niet helemaal vlekkeloos.
Voor
dit logje ontleen ik de tekst voornamelijk uit een mailtje aan de fokster van
onze Scar, die me vanaf eind vorig jaar hierin met raad, daad en steun heeft
bijgestaan. Bedankt Carla!
Sauterne was gelukkig goed opgeknapt van de antibiotica, ik bracht haar
vrijdagochtend met een gerust hart weg zodat ze om stipt 8 uur bij de dierenarts
zou zijn. Ik zou haar om half drie kunnen halen.
Om 2 uur ging de telefoon dat ik nog niet hoefde te komen, er was iets niet
helemaal goed gegaan. Sauterne reageert slecht op narcose en wordt daarom
tijdens operaties (dit was helaas de derde buikoperatie alweer) heel licht met
gas onder narcose gehouden. Dan moet je heel alert zijn, want bijkomen is
natuurlijk ook niet de bedoeling. De operatie verliep prima.
Voor het verwijderen van de tube is de aandacht helaas verslapt, en heeft
Sauterne zich verzet en met haar achterpoot haar tong in tweeën gereten. Daar
heb ik altijd nachtmerries over, ik ben zo alert met lege blikjes gelijk wegdoen
want dit is iets waar ik helemaal niet tegen kan. Maar, toch gebeurd.
Ze was wel gehecht maar het bloeden stopte niet en ze was daar behoorlijk over
haar toeren, zodat ze de hele middag heeft lopen schudden met haar kop met de
tong naar buiten. Alles onder het bloed natuurlijk. En ook ik was over mijn
toeren van dat nieuws. Mijn eerste norenmeisje, wat hadden ze haar aangedaan?
Uiteindelijk heb ik haar tegen het eind van de middag toch opgehaald, had ik
het maar eerder gedaan. Ze kalmeerde gelijk toen ze me zag. Onafhankelijke
Sauterne, ik wist niet dat ze tóch zo blij zou zijn met mijn komst. Alles zat er
inderdaad onder het bloed zeg, ik hoopte niet dat andere eigenaren hun dier nog
moesten komen halen daar. Het bloeden is gestopt op het moment dat ze thuis was
en niet meer schudde, door de vertrouwde omgeving waarschijnlijk.
Ik kon wel janken daar toen ik dit zag, vooral toen ik ook nog eens 2 pakjes
pillen in mijn handen gedrukt kreeg. PILLEN, hoe moest ik nou pillen gaan geven
in dat zere bekkie?
Het was al zo’n ramp afgelopen week en nu met die hechtingen in haar buik én
tong. Waarom geen suspensie of injecties meegeven? Maar nee, ik moest ze maar
fijnmalen en door blikvoer doen. Het arme kind, die at met die tong natuurlijk
geen hap.
Mijn rotsvaste vertrouwen in deze dierenarts heeft een zeer ernstige deuk
gekregen. Dat dit hun is overkomen zal ook voor hun niet leuk zijn geweest, maar
op een meer aandachtsvolle nazorg had ik dan wel gehoopt. Natuurlijk was ik op
het moment van ophalen te beduusd en blij om haar mee te nemen om dit aanhangig
te maken.
Maar wat was er nou in die buik aan de hand. De terugkoppeling ging weer via
een assistent (een andere) en dit is wat ze vertelde.
Geen resten eierstokken, ook geen pus in de baarmoeder. De ‘operatiestomp’
was ontstoken en gaan woekeren. Wat ik heb begrepen is dat ze meer weefsel
hebben weggehaald en opnieuw hebben dichtgehecht.
Nu weet ik niet goed wat er nou is weggehaald en wat er nog zit, welke stomp?
Ik had van de dierenarts begrepen dat de baarmoeder niet was verwijderd, enkel
de eierstokken.
Wanneer je kijkt naar een foto van een ontstoken baarmoeder (die sterk vergroot
is), zie je dat er twee hoornen aan de baarmoeder zitten. Kijk maar eens op
Dierenkliniek ‘t
Ossehoofd. Aan de uiteinden van beide hoorns zit een eileider. Als je de
eileiders verwijdert, zijn er dus twee operatiestompen zou je zo zeggen.
Al met al resten er voor mij nog vele vragen, waarvan ik hoop dat ik er
aankomende week een antwoord op ga krijgen. Al was het alleen maar wat ik moet
doen met de watten die nog tegen de operatiewond aan zitten en zo verkleefd dat
ik ze er niet vanaf durf te trekken.
Hoe
het ondertussen met Sauterne is? Ze is pas zaterdagavond een paar likjes gaan
drinken en is nu zo ver dat ze de jus van blik wil opdeppen met haar tong. Voor
de rest, dus ook de pillen, was ik aangewezen op een voederspuitje. Ik kan nu
vertellen dat clavubactin en tolfedine niet makkelijk in bouillon
oplossen.
Wat triest en angstig allemaal voor Sauterne.
Maar ik heb begrepen dat ze weer langzaam haarzelf wordt.
Ik kan mij voorstellen dat het frustrerend is als je niet weet wat er nu precies allemaal gedaan is. De dierenarts zelf hoort dit te vertellen en niet over te laten aan de assistente.
En het minste wat ze hadden kunnen doen was het aanbieden van weekenddzorg met het toedienen van injecties.
Met het verwijderen van de eierstokken zouden er 2 stompen moeten zijn. Maar meestal wordt er ook een deel van de baarmoeder (deel van de hoorns) verwijderd. Nu ligt het eraan hoeveel…..want dan heb je nog steeds 2 stompen. Alleen als er veel weggehaald is heb je 1 stomp.
Al met al denk ik dat het ontsteken al begonnen is met de allereerste operatie.
En ik denk dat de watten toch nog wel even bekeken moeten worden door de dierenarts voordat het vergroeid met de wond. De wond moet ook kunnen ademen. Zo is ook niet te zien of het gaat ontsteken.
Dit is overigens wel goed te ruiken.
Gewoon nog even terug gaan en toch even zeggen wat je van de nazorg vind.
Een dierenarts kan natuurlijk altijd een foiutje maken. Maar ik denk dat het een goede zaak is om bij twijfel aan een andere te gaan denken.
Ik kan vandaag de pillen komen omruilen tegen injecties gelukkig.
Wat een naar verhaal en die nazorg is zeker nada. Goed je vragen op papier zetten en iemand meevragen die er ook verstand van heeft. Ik wens Sauterne heel veel sterkte.
Gr 10
Dat is mooi dat je injecties hebt.
Dan hoeft haar zere tongetje niet met pilletjes belast te worden.
ik zal voor jullie duimen…veel sterkte!Enne laat je niet gek maken maar vuur je vragen!
Wat een narigheid, arme poes en ook jullie, ik leef met jullie mee.
Er is niets zo erg als een hulpeloze poes en hulpeloze baasjes.
Ik zou ook de aandacht van de da. gaan vragen.
Ik heb gemakkelijk praten ik heb een e mailadres waar ik alle vragen kan stellen.
Hopelijk is het allemaal snel achter de rug.
Jasses wat vervelend voor Sauterne maar ook voor jullie. En dan ook nog niet eens een goede nazorg. Ik zou ook graag alle vragen beantwoord zien in dit geval en zou toch graag van de DA willen weten waarom het is gegaan zoals het is gegaan. Ik hoop dat Sauterne nu snel opknapt. Arm poezenbeest. Groetjes Tara en een knuffel voor Sauterne
In deze moeilijke tijd met Sauterne, wilden wij toch even een berichtje achterlaten zodat u weet dat we met u meeleven.
Voor Sauterne zullen de afgelopen dagen zeer zwaar zijn geweest (en natuurlijk voor de bazin is het ook allemaal geen pretje), het is vervelend om te horen dat de dierenarts drie operaties nodig heeft om eindelijk het probleem op te lossen, ik ben het met u eens dat er altijd een kans bestaat op een ontsteking tijdens een operatie, dit kan elke dierenarts overkomen maar het belangrijkste is dat de dierenarts verantwoordelijkheid neemt en meteen een goede nazorg en maatregelen treft, want niet alleen de operatie is belangrijk maar de nazorg is o zo belangrijk, dit hebben wij ondervonden met Li Mei.
Wij wensen Sauterne en haar baas en bazin veel sterkte toe.
Groetjes uit Maastricht.
Ik kom jouw snel eventjes een gezellige Valetijns dag wensen en kom vanavond uitgebreid de log over die lieve Sauturne lezen. Veel sterkte en geef haar een knuffel, goetjes van Jolanda en de poezenmeiden.
Graag gedaan, meis. Inmiddels zijn we alweer een paar dagen verder. Ik hoop dat het herstel zich goed doorzet. Fijn dat je die pillen kon ruilen voor injecties! Da’s stukken beter.
Knuf voor Sauterne.
Marie-angelique u bent wat vergeten te posten op uw weblog, natuurlijk mag u foto en al bekend maken, wij reageren even zo om al vast vraagtekens op uw weblog op te wekken.
Wij wachten rustig af op de rest van uw mailtje. Nieuwe foto’s zijn onderweg.
Groetjes uit Maastricht.
@Stefan en Petra: haha, ik ga er gelijk voor zitten, het werd ook de hoogste tijd voor een nieuw logje met een wat vrolijkere noot!
Wat een vervelende ervaring (ik druk me netjes uit). Ik zou de dierenarts toch maar eens even aan de tand voelen, je hebt er toch recht op om te weten wat er met je dier is gebeurd?
Hoe gaat het nu met Sauterne?
p.s de kittengewichten zijn in de maak
@Lianne: te gek, die kittengewichten! Sauterne gaat in een heel langzaam stijgende lijn vooruit gelukkig. Ze had gelukkig nog wel wat vetreserves maar juist dan ben ik zo bang voor dingen als leververvetting. Ik heb Royal Canin Exigent voor d’r gekocht en daar wil ze wel moeite voor doen om die brokken toch maar naar binnen te werken. Met blik enzo kan ik haar niet bekoren, enkel gekookte vis wil ze wel een hapje van meepikken.