Buiten is ze helemaal in haar element, daar kan ze zelfs Mijntje aan
(binnen leeft ze noodgedwongen gescheiden van die vechtersbaas).
Maar helaas voor haar wonen we hier aan een weg waar de auto’s 80 km/u
mogen rijden en we ooit al eens het verdriet mee hebben moeten maken wat
dat voor een kat kan betekenen.
Eens per 2 jaar maak ik een foto waarvan ik denk dat die net even wat
meer bijzonder is dan de huis-tuin-en-keuken-kiekjes die ik normaal
maak. Dit is er weer zo eentje.
Ik kan er geen genoeg van krijgen, dus verveel ik jullie met nog
een ‘ondersteunende foto bij de poll’.
De kleintjes zijn gisteren voor het eerst het trapje afgedaald
om de ren te gaan verkennen. Terug is nog niet haalbaar, dus daarbij moeten we
nog helpen. Ook vandaag wisten ze opnieuw de weg naar buiten te vinden.
Je
wordt wel moe van dat buiten scharrelen.
Heel moe.
(klik op de foto voor een vergroting)
Twee kuikens hebben we dus, ze groeien voorspoedig. Ma Kip probeert ze al het nachthok uit
te lokken, maar dat vinden ze nog veeeeeel te eng en ze laten zich er dan ook
niet toe verleiden. Waarom naar buiten gaan als alle lekkere hapjes als geprakt
kattenblik, rijst, couscous en broodkruim je tot in het nachthok worden
gebracht.
Ondertussen zitten wij te speculeren over de
geslachten. Wat zouden het zijn? Hanen kunnen we niet houden. Is er 1 haan en 1
hen, dan proberen we die in de eerste instantie samen te herplaatsen. Zijn er
twee hennen dan kunnen we de verleiding zeker niet weerstaan om ze allebei te
houden.
We hebben besloten om een poll uit te zetten (te vinden in het menu aan de rechterkant): wat zijn de
geslachten van onze twee kuikens? We hebben ze speciaal hiervoor op de
plaat gezet vandaag.
Kuiken nummer 1:
Kuiken nummer 2:
Klik hier voor een foto van ze samen, om ze in verhouding tot
elkaar te kunnen beoordelen (v.l.n.r.: kuiken nummer twee, kuiken nummer één).
Uiteindelijk is onze keuze op de Mio C710 Europa gevallen. Niets aan extra
toeters en bellen, gewoon een navigatiesysteem dat je ook nog uit de auto kan
halen en zonder te verdwalen in een vreemde stad kan gaan shoppen. Geen angst
meer de parkeergarage niet meer terug te kunnen vinden. Geen kaartlezer naast me
meer nodig die uitgefoeterd wordt bij het te laat de kaart tevoorschijn halen op
cruciale punten.
Niet dat ik nu alleen ga, nee, morgen gaan we hem gelijk saampjes uitproberen
door een punt in de omgeving te prikken (ergens in een landelijk gebied) en ons
door die Vlaamse dame die ik heb ingesteld er naar toe te laten loodsen, terwijl
wij samen kunnen genieten van de omgeving en al die fantastisch gelegen
boerderijtjes.
Vanavond heb ik dan nog mooi de tijd om me in de handleiding te
verdiepen. Die is geloof ik ook helemaal ingesteld op romantische ritjes in de
auto:
Een jaar geleden is het alweer, op 17 april 2006 zag ons kleine ventje het levenslicht: Doppie, Dorus van de Moeshoek.
Na veel lief en leed in de beginperiode van zijn leven werd na een aantal weken duidelijk dat dit mannetje niet naar een ander adres zou gaan verhuizen, maar de rest van zijn leven op de Moeshoek mocht gaan slijten. Een beslissing waar we nooit 1 seconde spijt van hebben gehad. Het is echt een heerlijk ventje!
Vandaag is hij jarig, en heeft als feestmaaltijd een lekker bordje tonijn op water gegeten. Natuurlijk zijn z’n vrienden daar ook op getracteerd.
En een kadootje heeft hij ook gehad, van zijn ‘oma’: een mooie hervulbare catnip bontmuis en een zakje overheerlijke snoepjes. Hij vond de bontmuis wel lekker ruiken, voor Sauterne en Mijntje was het ding zelfs zo fel begeerd dat er een kibbelpartij op volgde.
Recente reacties