Ruim zes jaar is Beer al weer. Steeds heb ik geprobeerd om hem zelf kwa
vacht op orde te houden, maar op een gegeven moment liep het echt
helemaal uit de hand en het gevolg was een hond vol met klitten in de
broek, de staart, de buik en achter de oren.
Gisteren was dan de dag,
Beer ging voor het eerst naar de trimster. Ik had het lang uitgesteld,
want helemaal 100% betrouwbaar is hij niet en als hij schrikt of pijn
heeft klappen zijn kaken toch wel naast je oor op elkaar.
De Mitac Mio had ik thuis al voorgeprogrammeerd en ik dacht dat ik de
boodschap in het scherm begreep: jee we zouden er maar liefst een half
uur over doen om bij het pension te komen waar hij getrimd zou worden.
Dus hup, snel in de auto. Vervolgens bleek na de eerste 10 meter rijden dat de
duur van de route berekend was aan de hand van de reissnelheid. Tja toen
ik hem programmeerde zat ik nog achter mijn pc achterover geleund…
Kortom, na krap 15 minuten kwamen we bij het pension aan, Beer voor de
zekerheid gemuilkorfd want bij pijn of angst is ons wel gebeurd dat je
zijn kaken vlak naast je opeen hoorde klappen.
Toen we hem weer ophaalden zagen we een megaberg wit haar liggen, en
een Beer ernaast die tot onze grote verbazing niet eens kaal bleek te
zijn. Zijn buik moest wel geschoren worden en de binnenkant van zijn
dijen, hij had er helaas al een paar smetplekjes zitten van het broeien
van de klitten.
En zo zag Beer er dan bij thuiskomst uit (met de staart timide naar beneden van
alle indrukken van die ochtend):
Recente reacties