Na meer dan zeven jaren op de Moeshoek te hebben gewoond, hebben we binnen nog geen muis bespeurd. Maar daar is vandaag dan toch verandering in gekomen.
Nee, de eerlijkheid gebied om te zeggen dat het niet Doppie was die deze muis te grazen heeft genomen, maar Mijntje. Zij was zo lief om hem aan Doppie af te staan, zodat hij ter nagedachtenis aan ‘juffrouw’ VBMP toch voor één keertje met een levensechte muis vereeuwigd mocht worden.
Mijn Noren hier komen iedere dag met gevangen spul thuis. Daarna wordt alles vakkundig in de tuin gesloopt en verorberd.
In de tuin slopen daar heb ik niks op tegen, maar die bloedvlekken in huis vond ik wat minder
Arme Dop, volg je zo’n hele cursus, gaat een ander met de eer strijken. Maar… als er één moes over de drempel is, volgen er meer, zo was het spreekwoord toch?
Wat heb jij geluk gehad. Mijn docher heeft eens ’s nachts een kat op haar slaapkamer gehad die daar een vogel aan het verorberen was. Ze werd wakker van het gekauw…
Gr 10
Wat een lieverd die Mijntje!
En, brrrrrr, ik stapte keer, met blote voeten, bed uit, net naast de veroverde buit van ’s nachts. Hoeveel mazzel kan je hebben………….:)
Ik hen hier sinds de cursus geen muis meer gezien.
Misschien hebben ze bij jou nu de smaak te pakken en volgen er meer
Ach! (zonder woorden). Dat waren nog eens mooie tijden. Was het maar……..