Vredespijp of vlaag van verstandsverbijstering?

Sinds februari is het oorlog tussen Scar en Mijntje. Geen
idee waarom, van de een op de andere dag had Scar het effect op
Mijntje als een rode lap op een stier. Wanneer ze Scar ook maar
in de peiling kreeg, stortte ze zich erop en het gevolg was
steeds ingescheurde oren en bloederige kopjes en halzen. We
waren gedwongen om ze apart te houden. Af en toe lieten we wel
eens per ongeluk een verkeerde deur openstaan en dan waren de
rapen weer gaar. Tot gisterochtend.

Mijntje schoot de
slaapkamer binnen waar Scar lag. Alleen stortte ze zich dit keer niet op
Scar (Yasur ging er tussen staan, wellicht heeft dat geholpen).
Natuurlijk een hoop geblaas en gebrom, maar dat was voldoende
hoopgevend om ze niet uit elkaar te halen en de deur maar gewoon
open te laten, in afwachting op het vervolg.

We zijn nu 30 uur verder en dit is het resultaat:

(vlnr Scar, Mijntje; boven: vakkundig door Doppie verwijderd pleisterwerk)

Zal het zo gaan blijven? We houden ons hart vast en hopen op
het beste.

Hen of haan – uitslag

De kuikens groeien goed. De grote net ietsje harder dan
de kleine. Tot onze grote verrassing (we dachten nl dat de grote de haan
zou zijn) blijkt het kleine kuiken felrode ontwikkelde kopversierselen
te krijgen, daar waar de grote enkel een bleek streepje op de kop heeft
waar een kam moet gaan komen. De kleine blijkt dus de haan en de grote
de hen.

Ondertussen maakt ook Freek de vaderhaan ontwikkelingen
door. De vrijheid van de tuin en het beschikken over een harem met
blonde en donkere vrouwen maakten dat hij zich Napoleon voelt. En
Napoleon wil meer macht dan enkel over harem, tuin en kuikens. Met als
gevolg dat hij zijn verzorgers aanvliegt. En niet zo zuinig ook.

Kijk, dat is mijn arm. En net als de plekken weer
vervagen worden ze weer hernieuwd.

We staan nu voor het dilemma of we de kuikens houden en
Freek herplaatsen naar een persoon met een meer beperkte ruimte en een
dikkere huid, of Freek met alle investeringen in onze gezondheid
aanhouden en onze belofte aan
Henriëtte
nakomen en haar de kuikens aanbieden.

En dat brengt ons bij de uitslag van de poll over

de geslachten van de kuikens: het is dus een hen en een haan. Kuiken nr 1 is een hen en kuiken nr 2 een haan.
Inmiddels heeft ma Kip een nummer drie op de wereld gebroed. Daarvoor
moest ze wel de eieren van haar collega jatten maar dat was voor haar
een fluitje van een cent.

Ontwerp van juni

1 juni, tijd voor een nieuwe design.

De afgelopen maand werd hier
getekend door vreugdes en verdriet, niets interessants om op een weblog
uitgebreid over uit te wijden. Wel is dat de inspiratie geweest om met
het ontwerpen van dit design eens even alle emoties van dat moment erin
te steken.
Zo kwam ik uit op tranen, tranen die zowel een uiting van vreugde als
van verdriet kunnen zijn.
Voor de maand juni hopen we persoonlijk op veel vreugdetranen als het
gaat om het resultaat van de dekking van Mugje: zwanger of niet?

het Grote Wachten…

Dopey is weer terug in het zuidoosten van het land, het Grote Wachten is
aangevangen…

Stout!

Als kinderen gaan kruipen merk je pas dat je huis niet kind-proof is. Zo
gaat het hier ook, alleen dan niet met kinderen maar met katten. De
inrichting van ons huis is inmiddels behoorlijk afgestemd op onze
katten. Dat betekent weinig planten want ze vreten ze toch maar op en
meubels die niet al te veel haar aantrekken. Ook zet je geen zaken op
randjes waarvan je weet dat ze er op springen. Dat alles uit ervaring.

Komt er een andere kat op bezoek, dan blijkt ineens dat de leefregels
weer aangepast moeten worden.
Kijk, dit gebeurt er als je een bakje met kaasrollis onbeheerd
achterlaat:

Dopey vindt Gimpet kaasrollis niet te versmaden en als ze niet
goedschiks tot hem komen, dan maar kwaadschiks!
En gelijk had hij, ik had ook beter moeten nadenken want hij had het
doosje al twee keer mee in zijn tent gesleept als prooi. Er staat
inmiddels een zakje van die snoepjes klaar voor als hij weer naar huis
gaat morgen (dit keer op een veilige plaats!). Kan hij uitdelen aan zijn
vriendje en vriendinnetjes om zijn thuiskomst te vieren.
Want al oogt hij hier heel tevreden, ik kan me zo voorstellen dat hij,
zijn vrienden en bovenal zijn baasjes nog veel meer tevreden zijn als
het hele stel weer bijeen is onder eigen dak.